Wystawa odbędzie się 2 października 2026 o godz. 18⁰⁰
w Małej Galerii Fotografii Rynek 9
w Muzeum Historii Miasta Przemyśla
w Oddziale Muzeum Narodowego Ziemi Przemyskiej
CIENIE
Wystawa „Cienie” koncentruje się na relacji między obecnością a jej śladem. Tytułowy cień można rozumieć nie tylko jako zjawisko optyczne, ale też — a może przede wszystkim — jako metaforę niepełnej obecności: pozostałość po osobie, przedmiocie lub zdarzeniu, które uległy zmianie albo przestały być bezpośrednio dostępne.
Fotografia również jest śladem — zachowuje obraz tego, co było, co znalazło się przed obiektywem. Otwarte pozostaje jednak pytanie o to, co można z niej odczytać. Ujawnia dystans między zdarzeniem, jego zapisem a późniejszą interpretacją. Jej znaczenie powstaje właśnie w tym przesunięciu — pomiędzy materialnym śladem przeszłości a aktualnym doświadczeniem odbiorcy, rozpoznaniem a domysłem.
Zdjęcia nie tworzą linearnej narracji. Zostały zestawione na zasadzie formalnych i znaczeniowych powiązań pomiędzy wizerunkiem człowieka, krajobrazem, przedmiotem oraz strukturami materii. Fotografia nie ogranicza się tu do funkcji dokumentu czy świadectwa rzeczywistości — jest również narzędziem badania jej nietrwałości. Ukazuje wzajemne zależności pomiędzy człowiekiem, jego otoczeniem i czasem.
„Cienie” podejmują też problem pamięci wpisanej w miejsca i przedmioty. Fotografie są zapisem obserwacji tego, co pozostaje — śladów obecności oraz znaków upływu czasu. Jednak fotograficzny ślad nie przywraca przeszłości, lecz wskazuje na jej trwanie w teraźniejszości. Pamięć ujawnia się tu jako proces, a nie zamknięte archiwum. Podlega przekształceniom, selekcji i zatarciu. Z czasem pewne elementy stają się wyraźniejsze, inne tracą znaczenie lub znikają z pola widzenia. Podobnie obraz fotograficzny może zachować pewne elementy, a inne przesunąć poza granicę widzialności.
Ślad nie zawsze pozwala odtworzyć historię, do której należy. Możemy dostrzec czyjąś dawną obecność, nie wiedząc, kto pozostawił dany znak ani w jakich okolicznościach powstał. Fotografia zachowuje tę niepewność — pozwala zauważyć to, co pozostało, choć nie daje dostępu do całego zdarzenia.
Obserwowanie cudzych śladów prowadzi także do pytania o własną obecność. Każdy człowiek pozostawia po sobie ślad. Każdy gest zmienia przestrzeń, każde przejście wpisuje się w jej historię. „Cienie” są więc także opowieścią o więziach między tym, co minęło, a tym, co obecne.
Miejsca i przedmioty przechowują ślady kolejnych obecności, a pamięć nadaje im nowe znaczenia. To, co przemija, pozostaje częścią świata poprzez swoje następstwa. A my jesteśmy jednocześnie sprawcami zmian i ich obserwatorami — odczytujemy ślady innych i pozostawiamy własne
Tekst/Katarzyna Leszczyńska-Kaszuba
Katarzyna Leszczyńska-Kaszuba
Artystka wizualna, kurator Galerii Fotografii Interferencje, nauczyciel przedmiotów fotograficznych, ceramik. Członek Związku Polskich Artystów Fotografików Okręg Śląski oraz Fotoklubu RP.
Absolwentka kier. Grafika na Wydziale Artystycznym AHE w Łodzi; spec. Komunikacja Wizualna i Multimedia, studiów magisterskich spec. Projektowanie Graficzne i Fotografia na tej samej uczelni oraz studiów podyplomowych w Instytucie Sztuki PAN, na kier. Historia Sztuki i Współczesna Kultura Wizualna.
Trzykrotna stypendystka Ministra Edukacji i Nauki za wybitne osiągnięcia w dziedzinie grafiki i fotografii. Stypendystka Stowarzyszenia twórców Zaiks w 2022 roku. W 2022 roku uhonorowana tytułem Artiste FIAP, w 2024 Olkuską Nagrodą Artystyczną i złotym medalem „Za Fotograficzną Twórczość”, w 2025 roku odznaczeniem „Zasłużony dla Kultury Polskiej”. Laureatka międzynarodowych konkursów. Uczestniczka blisko 100 wystaw zbiorowych oraz autorka 22 wystaw indywidulanych.
Do działań twórczych wykorzystuje fotografię, grafikę, ceramikę, przedmioty „znalezione”. Chętnie sięga do eksperymentów, tworzy kolaże, obiekty i instalacje fotograficzne. W swojej twórczości skupia się na człowieku, odnosi się do procesu introspekcji, złożoności natury ludzkiej, zawiłości zjawiska czasu.
